Dog finding a rainbow
It is no more crazy than a dog finding a rainbow. Dogs are colourblind, Gretchen. They don’t see colour. Just like we don’t see time. We can feel it, we can feel it passing, but we can’t see it. It’s just like a blur. It’s like we’re riding in a supersonic train and the world is just blowing by, but imagine if we could stop that train, eh, Gretchen? Imagine if we could stop that train, get out, look around, and see time for what it really is? A universe, a world, a thing as unimaginable as colour to a dog, and as real, as tangible as that chair you’re sitting in. Now if we could see it like that, really look at it, then maybe we could see the flaws as well as the form. And that’s it; it’s that simple. That’s all I discovered. I’m just a… a guy who saw a crack in a chair that no one else could see. I’m that dog who saw a rainbow, only none of the other dogs believed me.
Kate and Leopold
Stupidity, Intelligence and Erudition
In this world the apogee of intellect is to be very clever, very smart, very complex, very erudite. I do not know why people carry erudition in their brains – why not leave it on the library shelf? The computers are very erudite. Erudition has nothing whatsoever to do with intelligence. To see things as they are, in ourselves, without bringing about conflict in perceiving what we are needs tremendous simplicity of intelligence. I am a fool, I am a liar, I am angry and so on: I observe it, I learn about it, not relying on any authority, I do not resist it, I do not say ‘I must be different’, it is just there.
We live in confusion. What should one do? If I am stupid, Sir, it is no good trying to polish that stupidity, trying to become clever. First I must know I am stupid, that I am dull. The very awareness of my dullness is to be free of that dullness. To say ‘I am a fool’, not verbally but actually say ‘Well, I am a fool’, then you are already watchful, you are no longer a fool. But if you resist what you are, then your dullness becomes more and more.
Love and Pleasure
Is love thought or its product? Can love be cultivated by thought – become a habit? Is love pleasure? Love as we know is essentially the pursuit of pleasure. And if love is pleasure, then love is also fear – no?
What is pleasure? We are not denying pleasure; not saying we must not have pleasure; that would be absurd. What is pleasure? You saw the sunset yesterday evening; at the moment of perception there was neither pleasure nor pain, there was only an immediate contact with that reality. But a few minutes later you began to think about it; ‘what a delightful thing that was’. It is the same with sex. You think about it by building images and pictures; thinking about it gives you pleasure. In the same way, thinking about the loss of that pleasure – you have fear – thinking about not having a job tomorrow, being lonely, not being loved, not being capable of self-expression and so on. This machinery of “thinking about it” causes both pleasure and fear.
Is love to be cultivated as you would cultivate a plant? Is love to be cultivated by thought? – knowing thought breeds pleasure and fear. One has to learn what love is, learn, not accumulate what others have said about love –
To understand love is to understand death. If one does not die to the past, how can one love? If I do not die to the image of myself and to the image of my wife, how can I love?
One Drop
एक् खत्र हयात को सिखाता है सबख
क्भी शब्नम बना कभी गोहर बना कभी अस्ख – Iqbal
ఒక బిందువు జీవితానికి నేర్పుతుంది పాఠం
ఒకపుడు మంచు ఒకపుడు ముత్యం ఒకపుడు భాష్ప బిందువు..
The problem of transalation
The problem of popularization should take a different way, like Mexican corridos(songs), stories, feature films etc.,
If you pick up some topic, for instance, ‘ethical domain’ it has a it has a specific referent. The moment you translate it to Telugu, it picks up all garbage from Manu to Dharma Saastras. These concepts are loaded with specific semantic content. When you translate, the semantic content gets replaced with commonsense. Philosophy of languages pick up this topic. The semantic content of these concepts are part and parcel of a theory.
A theory is independent of natural language. It can be said to be in a formal language. However, some or another formal language becomes part of commonsense. For instance electron, gene etc., are part of specific theories. They are also part of today’s natural language.
Imagine a future theory, which is better than current theory. In that case, the concept and its referent gets changed. However, the commonsense retains the old stuff. One can’t use commonsense to criticize this new theory. That people have been using is not evidence for truth of any theory. Even the word theory has a specific reference. These things will be known in the course of studying theories about theories.
Light, my light, the world-filling light,
Light, my light, the world-filling light,
the eye-kissing light,
heart-sweetening light!
Ah, the light dances, my darling, at the center of my life;
the light strikes, my darling, the chords of my love;
the sky opens, the wind runs wild, laughter passes over the earth. – Tagore
Where do I find that world-filling, eye-kissing and heart-sweetening Light?
Leaving Microsoft To Change The World
Originally Published on pustakam.net
మనందరికీ గెలవడం చాలా ఇష్టం. గెలిచిన వారంటే ఆరాధన. ఏమీ లేని స్థాయి నుంచి ఒక్కొక్క మెట్టు పైకెక్కుతూ, ఒక్కొక్క సవాలునీ అధిగమిస్తూ చివరికి విజయాన్ని చేరుకునే కథలు ఏవో కిక్కునిస్తాయి. అందుకే నవలల్లోను, కథల్లోను, సినిమాలలోను underdog winning ఇంకా ఒక హిట్ ఫార్ములా.
ఇప్పుడు ఇక్కడ మనం మాట్లాడుకోబోయే వ్యక్తి ఆయన రాసిన పుస్తకం వీరితో అనుసంధానితమైన కథ సరిగ్గా ఈ ఫార్ములా కు ఒక రకం గా చూస్తే వ్యతిరేకం. ఆ వ్యక్తి పేరు జాన్ వుడ్. పుస్తకం పేరు Leaving Microsoft to Change the World. అనుసంధానితమైన కథే Room to Read. వివరంగా చెబుతాను:
35 సంవత్సరాల వయసులో ఒక వ్యక్తి తనకు ఏమేం కావాలని కలలు కంటాడో అవన్నీ జాన్ వుడ్ దగ్గర ఉన్నాయి. Kellog School of Management (Northwestern University) లాంటి పేరు మోసిన యూనివర్సిటీ నుంచి MBA డిగ్రీ, మైక్రోసాఫ్ట్ లాంటి ప్రశస్థ మైన కంపెనీ లో Director of Business Development గా ఉద్యోగం. విలాసాలను సులభం గా అందివ్వగల జీతం, బిల్ గేట్స్(మాజీ CEO) , స్టీవ్ బామర్ (ప్రస్తుత CEO ) లతో చనువు. కార్పొరేట్ ప్రపంచం లో గుర్తింపు. ఇలాంటి జీవితాన్ని త్యజించాలని ఎవరికీ కలలో అయినా అనిపించదు. జాన్ వుడ్ సరిగ్గా ఇదే చేసాడు.
1998 లో పని ఒత్తిడి నుంచి ఉపశమనం కోసం, కార్పొరేట్ అడవినుంచి సాధ్యమైనంత దూరంగా వెళ్ళాలని జాన్ వుడ్ ఒక సారి నేపాల్ విహార యాత్రకు వెళ్లాడు. తను బస చేసిన హోటల్ దగ్గర ఒకరోజు యాదృచ్ఛికంగా ఒక ప్రాంతీయ పాఠశాలల ఇన్స్పెక్టర్ ను కలుస్తాడు. మాటా మాటా కలిసి స్నేహితులవుతారు. ఇన్స్పెక్టర్ మాటల్లో నేపాల్ ప్రాధమిక విద్యా వ్యవస్థ యొక్క దయనీయమైన స్థితి గూర్చి వింటాడు జాన్ వుడ్. టూరిస్టులకు సహజంగా ఉండే ఉత్సుకతతో మరుసటి రోజు ఆ ఇన్స్పెక్టర్ తో కలిసి ఒక మారుమూల పాఠశాలను సందర్శించాలని అనుకుంటాడు.
అక్కడ తెలుసుకున్న విషయాలు ఆ సంఘటనా జాన్ వుడ్ జీవితాన్ని సమూలం గా మార్చేసాయి. ఆ పాఠశాలలో కూర్చోవడానికి డెస్కులు లేవు. వర్షం పడితే పైభాగం నుంచి నీళ్ళు కారతాయి. రాసుకోవడానికి బోర్డులు లేవు. చదువుకోవడానికి పుస్తకాలు లేవు. ఉన్నదల్లా నేర్చుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్న అమాయకమైన పిల్లలు. ఇలాంటి దయనీయమైన పరిస్థితులు చూసిన జాన్ నేపాల్ లో 70% మంది ఇంకా ప్రాధమిక విద్య కు దూరం గా ఉన్నారని తెలుసుకుని సహజం గానే షాక్ తిన్నాడు. అదే విషయాన్ని అక్కడి ప్రధానోపాద్యాయుడితో మాట్లాడినప్పుడు, ఇక్కడ చదువుకోవడానికి పుస్తకాలు కూడా లేవా అని ప్రశ్నించినప్పుడూ వచ్చిన సమాధానం అతని జీవితం లో అసలైన మలుపు – ప్రధానోపాద్యాయుడు నవ్వుతూ -”మీరు ఈ సారి వచ్చినప్పుడు పుస్తకాలు ఇద్దురు గాని” అన్నాడు.
తిరిగి అమెరికాకు వెళ్ళిన తర్వాత కూడా జాన్ వుడ్ ను ఈ సంఘటన, ఆ సమాధానం వెంటాడుతునే ఉంది. తన బాల్యాన్ని, అభాగ్యులైన అక్కడి పిల్లల బాల్యంతో పోల్చి చూసుకున్నాడు. తన ప్రస్థుత పరిస్థితిని గూర్చి ఆలోచించాడు. గొప్ప కంపెనీలో ఉద్యోగం, ఖరీదయిన ఫ్లాట్, డిజైనర్ గర్ల్ ఫ్రెండ్…ఒక్కసారి గణాంకాల వేపు దృష్టి సారించాడు. అధికారిక లెక్కల ప్రకారం ప్రపంచంలో ఇంకా 85 కోట్ల మందికి ప్రాధమిక విద్య లేదు. పూర్తిగా నిరక్షరాస్యులు. 10 కోట్లమంది పాఠశాలలకు వెళ్ళాల్సిన పిల్లలు వెళ్ళలేరు. అలా కొంతకాలం తర్జన భర్జనలు పడినతర్వాత జాన్ వుడ్ నిర్ణయం తీసుకుంటాడు. ఉద్యోగానికి, గర్ల్ ఫ్రెండు కు, కార్పొరేట్ ప్రపంచానికీ, ఖరీదయిన జీవన విధానానికీ స్వస్తి చెప్పి, తనను ఇంతగా కదిలించిన ఈ పరిస్థితుల్లో మార్పు తీసుకురావాలనే లక్ష్యం తో Room to Read అనే non profit organization ను మొదలుపెట్టాడు. ఇక ఆతర్వాత జరిగిందంతా చరిత్ర. నేపాల్ లో తమ కార్యాచరణ మొదలుపెట్టిన ఈ సంస్థ ఈ రోజు వియత్నాం, కంబోడియా, ఇండియా, లావోస్, శ్రీలంక, సౌత్ ఆఫ్రికాల కు విస్తరించింది. ఉత్తేజితుడైన ఒక్క వ్యక్తి ప్రారంభించిన ఈ ఆర్గనైజేషన్ ఈరోజు ప్రపంచవ్యాప్తం గా ఒక మిలియను కంటే ఎక్కువ పుస్తకాలతో 3000 లైబ్రరీలను నెలకొల్పింది. సవివరం గా మీరు దాని గూర్చి ఇక్కడ చదవచ్చు.
ఏదో పుస్తకం పరిచయం చేయబోయి ఇదంతా ఎందుకు చెబుతున్నాను అని మీరు ఆలోచిస్తున్నట్లయితే – నేను పైన చెప్పిన విషయాలే మీకు నేను పరిచయం చేయాలనుకున్న పుస్తకం. ఈ పుస్తకం వీటి గురించే మాట్లాడుతుంది. పైన చెప్పిందంతా నా మాటల్లో అయితే, పుస్తకంలో జాన్ వుడ్ మాటలు. అమెరికా నుంచి నేపాల్ పేద పిల్లల వరకు, Corporate Warrior నుంచి Philanthropist వరకు రెండు పరస్పర విరుద్ధమైన ప్రపంచాలను తన అనుభవాల ద్వారా, ఆసక్తి రేకెత్తించే, నిజాయితీ తో కూడుకున్న కథనం ద్వారా జాన్ వుడ్ పరిచయం చేస్తాడు. నేను ఇటీవలి కాలంలో మొదటి పేజీ నుంచి, చివరి పేజీ వరకు ఆపకుండా చదివిన్ అతి కొన్ని పుస్తకాల్లో ఇది ఒకటి. సమాజం పట్ల తన బాధ్యతను గుర్తెరిగిన వాళ్ళు, సమాజం నుంచి తీసుకోవడం మాత్రమే కాకుండా తిరిగి ఏదయినా ఇవ్వాలి అన్న స్పృహ ఉన్నవాళ్ళు, ఎన్నో చెయ్యాలని ఉద్దేశాలున్నా ధైర్యం చాలక మిన్నకున్నవాళ్ళూ తప్పకుండా చదవాల్సిన పుస్తకం ఇది. ఇవేమీ లేకుండా మంచి పుస్తకాన్ని చదివితే వచ్చే అనుభవాన్ని ప్రేమించే వాళ్ళూ ఇది చదివి దీన్ని ఇష్టపడతారు. మార్క్ ట్వెయిన్ చెప్పినట్లు: Truth is stranger than fiction because fiction is obliged to stick to possibilities; Truth isn’t!
నా(మన) దేశానికి ఇలాంటి జాన్ వుడ్ లు వేలల్లో కావాలి …. అన్న ఆలోచనతో ఈ వ్యాసాన్ని ముగిస్తున్నాను.
ఈ పుస్తకాన్ని ఇక్కడ కొనవచ్చు
సంబంధిత లింకులు: పుస్తకం అధికారిక సైటు బ్లూంబర్గ్ తో ఇంటర్వ్యూ
ఈ కోవకు చెందినదే ఇంకో పుస్తకం:Three Cups of Tea
Letters of Swami Vivekananda
Originally Published on pustakam.net
వివేకానందుడి గూర్చి చెప్పాలంటే ఎక్కడ ప్రారంభించాలో, ఎక్కడ ముగించాలో అర్థం కాదు. జ్ఞాపకాలు, అనుభవాలు అనుభూతులు ఒకటా రెండా! పేరు వినగానే నరాల్లో రక్తం పరుగులు తీస్తుంది. చిమ్మ చీకటిని నిట్టనిలువునా చీల్చే విద్యుల్లతనొకదానిని మానవ శరీరం లో బంధించారేమో అన్నట్లుండే రూపం,విషయాన్ని చూడగానే దాని మర్మాలను తెలుసుకోగల అపారమైన మేధస్సు, చేతిలో చిల్లిగవ్వకూడా లేకున్నా ఒక గొప్ప సంస్థను నిర్మించిన కార్యదక్షత, నమ్మినవాటికోసం ప్రపంచం మొత్తాన్ని ధిక్కరించి నిలబడగల సత్తా… నిద్రాణమైన ఒక జాతిని మొత్తము పునరుత్తేజితం చేసిన వ్యక్తిత్వం… వెరసి వివేకానందుడొక అద్భుతం.
వివెకానందుడినీ, ఆయన రచనలని పరిచయం చేయబోవటం సాహసమే అవుతుంది. పరిచయాలు అఖ్ఖర్లేని వ్యక్తి వివేకానందుడు. అయినా, ఆయన మీద వెలువడిన ఒకానొక పుస్తకంతో నా అనుభవాన్ని పంచుకునే ఉద్దేశ్యమే ఈ వ్యాసం. ఆ పుస్తకమే Letters of Swami Vivekananda (వివేకానందుని ఉత్తరాలు). వివేకానందుడు తన జీవితకాలంలో తన సహచరులకు, స్నేహితులకు, విద్వాంసులకు, శిష్యులకు మొదలగు వారికి రాసిన ఉత్తరాలలో అందుబాట్లో ఉన్న ఉత్తరాల సంకలనమే ఈ పుస్తకం. ఇది ఒక రకం గా వివేకానందుని ఆత్మకథ. ఉత్తరాలు ఆలోచనలు అడ్దంకులు లేకుండా ప్రవహించే చోటు. ఉత్తరాలు మనిషి సంతోషాన్ని, వ్యధను, కోరికలను ఆశయాలనూ భేషజాలు లేకుండా వ్యక్తపరిచే చోటు. వ్యక్తి గూర్చి తెలుసుకోవడానికి ఇది ఎంత మహదావకాశం? ఇక పుస్తక వివరాల్లోకి వెళితే…
అద్వైత ఆశ్రమం వారు ఈ పుస్తకాన్ని వివేకానందుడు రాసిన ఉత్తరాలనన్నింటిని తేదీల సహాయంతో ఒకదాని తర్వాత ఒకటి అమర్చి ప్రచురించడం వల్ల ఆయా సమయాల్లో ఆయన మనఃస్థితి మనకు కళ్ళకు కట్టినట్లు కనిపిస్తుంది. అదే ఈ పుస్తకంలోని సౌందర్యం. పండితులతో తార్కిక వాదనలు, విద్వాంసుల నుంచి సందేహ నివృత్తి, తనతో పాటుగా రామకృష్ణుని పాదాల వద్ద కూర్చున్న సహచరులతో సమాలోచనలు, తన వ్యక్తిత్వానికి ఆకర్షితులైన రాజులు, జమీందారులు, సామాన్యులు మొదలగు వారికి దిశా నిర్దేశాలు, అక్కడక్కడా కవిత్వం వెరసి ఇది తన సొంత అక్షరాలతో చిత్రించిన జీవనచిత్రం.
అధికశాతం ఉత్తరాలు ఆంగ్లంలోనే రాసినా, బెంగాలి లో రాసిన ఉత్తరాలనుకూడా అద్వైతాశ్రమం వారు ఆంగ్లంలోకి అనువదించారు. చదవటం మొదలుపెట్టిన తర్వాత అన్నింటికంటే మొదటగా పాఠకుడిని ఆకర్షించేది వివేకానందుడి కి భాష మీద ఉన్న పట్టు. పదాలతో ఆయన గారడీ చేస్తాడు. కళ్ళతో చదివి మెదడుతో విశ్లేషించేలోపు విషయం గుండెను తాకుతుంది. హిందూయిజం గూర్చి మాట్లాడుతూ – “No religion on earth preaches the dignity of Humanity in such a lofty strain as Hinduism, and no religion treads on the necks of the poor and low in such a fashion as Hinduism” (మానవజాతి ఉన్నతిని హిందూయిజం లాగా మహోన్నతంగా మరే ఇతర మతమూ బోధించలేదు, అలాగే పేద నిమ్న వర్గాల ప్రజల కుత్తుకల మీద హిందూయిజంలాగా నడిచెళ్ళిన మతమూ లేదు. — ఇది స్వేచ్ఛానువాదం.) తన సన్నిహితులకు రాసిన ఇంకొక ఉత్తరంలో తన గురించి ఏమంటాడో చూద్దాం: “I will tell you what is to my taste; I cannot write and I cannot speak, but I can think deeply, and when I am heated, can speak fire” -ఎంత నిజం! అసలు పరిచయమే లేని ఇంకొక కొత్త సమాజానికి(అమెరికా) కు వెళ్ళి, అక్కడి తన మొట్టమొదటి ప్రసంగంలో, మొదటి మాటను(”Brothers and sisters of America”) వినగానే అంత అపూర్వమైన స్పందన ఎందుకువచ్చి ఉంటుంది? ఇంతకు ముందు సోదర సోదరీమణులారా అన్న ప్రయోగాన్ని ఎవ్వరూ వాడలేదా? వాడారు. కానీ మాట్లాడే వ్యక్తి వ్యక్తిత్వం యొక్క గొప్పదనం, ఎదుట ఉన్న అశేష జన సమూహాన్ని నిజంగానే సోదర సోదరీమణులని అనుకున్న సంస్కారం ఆ మాటలకు అంతటి బలాన్ని, ఆకర్షణనూ ఇచ్చాయి.
నన్నాకర్షించిన మాటలన్నీ ఇక్కడ రాయాలంటే అదో చిన్నపాటీ పుస్తకం అవుతుంది. ఈ వ్యాసపు ఉద్దేశ్యం అది కాదు కాబట్టి నన్ను నేను అదుపు చేసుకుంటున్నా. ఒక్క విషయం మాత్రం చెప్పగలం. వివేకానందుణ్ణి చదవటం అంటే భారత దేశాన్ని గురించి చదవడం. ఋషుల్లో కి ఋషి, బుద్ధుడిలా అపారమైన జాలి కలిగిన వాడు, శంకరుని లా అద్భుతమైన మేధస్సు గలవాడు… ఈ రెండింటి కలయిక ఇంతకుముందెన్నడూ ఒకే వ్యక్తి రూపంలో సంభవించలేదేమో అనటం అతిశయోక్తి కాదు. ఓ ఆరు సంవత్సరాల క్రిందట మొదటి సారిగా ఈ పుస్తకాన్ని చదవడం మొదలుపెట్టినరోజు నా జీవితాన్ని ఈ పుస్తకం ఇంత సమూలంగా మార్చేస్తుందన్న ఊహలేదసలు. పేజీ తర్వాత పేజీ అజ్ఞానపు పొరలను ముక్కలు ముక్కలు చేస్తూ వివేకానందుడు!
“భారత దేశం Third world country . “కులవ్యవస్థ” దేశానికి పట్టిన చీడ. భారతీయులు అధికశాతం అనైతిక జీవులు. బ్రాహ్మణులు సమజాన్ని ఎప్పుడో పీడించారు. అవినీతి వెళ్ళూనుకుపోయింది. భారతీయుల పురాణాలు పెద్ద జోక్! జ్యోతిషశాస్త్రం, వాస్తు లాంటి “నిర్హేతుక” భావాలను అంటిపెట్టుకుని జీవిస్తారు భారతీయులు…..” పద్దెనిమిదేళ్ళ పాఠశాల చదువు తర్వాత నా ధోరణి అది. సంస్కృతి మనిషికి ఇచ్చే అనుభవాలు కూ, పాఠశాలల్లో బోధింపబడే “విజ్ఞానం” అనబడే దానికి అసలు పొంతనలేకుంటే అలాంటి వ్యవస్థలో నుంచి ఉద్భవించిన సగటు భారతీయ విద్యార్థినే నేను. ఆ నేపథ్యంలో చదివిన ఈ పుస్తకం నా చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచాన్ని నేను చూసే విధానాన్ని మార్చేసింది. మూర్ఖత్వాన్ని ధిక్కరిస్తూ, పేదల బలహీనుల కోసం చివరి శ్వాస వరకూ తపిస్తూ, మిషనరీల దుష్ప్రచారాన్ని తిప్పికొడుతూ, వేదాంత సారాన్ని ఆచరణలో చూపిస్తూ… వివేకానందుడు చదువరుల మనసులపై చెరగని ముద్ర వేస్తాడు.
తన దేశాన్ని, సంస్కృతిని గూర్చి తెలుసుకోవాలనుకున్న అందరూ చదవాల్సిన పుస్తకం ఇది. తనను తాను ఏ మతానికీ పరిమితం చేసుకోని ఈ మహానుభావుడి మాటలను మతం పేరుతో ప్రజలకు అందకుండా చేసిన “సెక్యులర్” భారత ప్రభుత్వానికి నేనెoతో ఋణపడి ఉన్నాను. పాఠ్యపుస్తకాల్లో వివేకానందుడి రచనలు ఉండుంటే, భారత ప్రభుత్వం ఆయనకు చెయ్యల్సిన మర్యాద చేసి ఉంటే నేను మిగతావాటన్నిటి లాగే దీనిని కూడా విస్మరించేవాడినేమో! అనుకుంటాం గానీ గంజాయి వనంలో తులసి మొక్కను పట్టడం సులభం ఏం కాదు!
సంబధిత లంకె: http://www.ramakrishnavivekananda.info/
ఈ పుస్తకాన్ని ఇక్కడ కొనవచ్చు.
Ramakrishna Math
Opposite Indira Park,
Domalguda, Hyderabad – 029.
Phone : 27633936 / 27633937
Carpe Diem!
We, humans are intrigued by things that are new.
An adage goes “heard melodies are sweet, but those unheard are sweeter!”
The unseen brings hope, aspirations and a possibility of that ultimate human pursuit …. Happiness!
Hopes, by the way, never alter realities.
We have learned many such lessons in the past, and sure life has many in store for each of us.
For now, lets enjoy this moment while it lasts..
Carpe Diem! seize the day!!
Friends, I wish ya health, wealth and knowledge this new year!!
Randy Komisar: పరాజయం నుంచి విజయాలు
చూసిన వారికి – మంచిది! ఈ పేజీ ఇంతటితో మూసేయండి.
చూడని వారికి: క్రింద చదవండి:
ర్యాండీ కోమిసర్(Randy Komisar) ఒక సిలికాన్ వ్యాలీ లో ఒక నూతన అధ్యాయానికి తెరతీసాడు. కంపెనీలకు CEO లు ఉండటం సాధారణమే గానీ, Virtual CEO లు అనే ఆలోచనకి ఆద్యుడు ర్యాండీ కోమిసర్ అనే చెప్పాలి. ఈ ర్యాండీ ని కార్నీజి మెల్లాన్ ర్యాండీ పాష్ అనుకునేరు, ఆయన ఇంకో గొప్ప వ్యక్తి!
ఇప్పుడు మనం మాట్లాడుకుంటున్న ర్యాండీ కోమిసర్ స్టాన్ ఫోర్డు విశ్వవిద్యాలయంలో Consulting Professor of Entrepreneurship గా పని చేస్తారు. ఈయన బాగా జనాదరణ పొందిన The Monk and the Riddle అనే పుస్తకాన్ని కూడా రాశారు. దీనితో పాటు ప్రతిష్టాత్మక హార్వర్డు బిజినెస్ రివ్యూ మార్చ్ 2000 ఎడిషనులో ” Goodbye career, Hello success” అనే వ్యాసాన్ని కూడా రాశారు. హార్వర్డు బిజినెస్ స్కూలు వారు ఈయన మీద ఒక ప్రత్యేకమైన case study ని కూడా చేస్తున్నారు ” Randy Komisar-The virtual CEO ” అని, బిజినెస్ రంగంలో ఇంతకన్న గొప్ప గుర్తింపు ఏముంటుంది! ఇంతకీ ఈ Virtual CEO గారు Virtual CEO కాకముందు తన అనుభవాలని నేను పైన పేర్కొన్న “Good Bye career….” లో వివరించారు. ఆసక్తి ఉన్నవారు చదవండి, చాలా ఉపయోగకరమైనది.
Virtual CEO గా ఈయన బాధ్యతలేమిటంటే – వివిధ కంపెనీల వ్యాపార సంబంధమైన అంశాలను సూత్రీకరించడం, లాభాలకొరకు పథకాలు రచించటం, పెట్టుబడిని సేకరించటం, వివిధ వ్యాపార సంబంధిత సంబంధాలను నెలకొల్పడం/వృద్ధి చేయటం, అభివృద్ధి కై ఉద్యోగ బృందాలదో కలిసి పనిచేయటం, యాజమాన్యానికి దిశానిర్దేశం ఇలాంటివన్నమాట! WebTV, TiVo, MondoMedia, Full Audio, Many Futures and the Wadhwani Foundation లాంటి అంతర్జాలాధారిత(Web 2.0) కంపెనీలు ఈయనని virtual CEO గా నియమించి మూసివేత దశలో ఉన్న వారి వ్యాపారాలను తిరిగి లాభాల బాటలోకి మరల్చుకున్నాయి. హార్వర్డు స్కూల్లో లా చదువుల నుంచీ, బి ఏ ఎకనామిక్స్ నుంచి, ఒకదానికొకటి పరస్పర సంబంధంలేని వివిధ ఉద్యోగాలనుంచీ ప్రస్తుతం అతనున్న స్థాయికి చేరుకున్న వైనం చాలా ఉత్తేజితం చేస్తుంది!
ఈ వీడియో చూడండి. నన్ను ఆకట్టుకున్న అంశం, ఆయన మాటల్లోనే – “నేను చాలా సార్లు చెప్పేమాట; సిలికాన్ వ్యాలీ ప్రత్యేకత దాని విజయాలది కాదు. పరాజయాలతో అది వర్తించే విధానం! Innovation is about taking risk to do things that haven’t been done before…… When I travel around and look at the Silicon Valleys of other places in the world, one of the distinguishing factors as you look at them is certainly not the infrastructure. They’ve got cubicles. They’ve got broadband. They’ve got lawyers. They’ve got accountants. You go to India and you walk into Wipro emphasis offices and you swear you’re in Silicon Valley. What generally is lacking is a culture of constructive failure. Constructive failure, the ability to tolerate failure, proceed with your career, and do it again.
………..I think you can learn from those failures. I think, ultimately, the only way to really, really, to get your money’s worth out of failure, better be your own, right? And that’s largely because that hollowness in your stomach, the disappointment of 250 people whose lives and families depend on you, the chagrin of your board members, you got to feel it. You got to feel it if you’re going learn it. And I think some people are lucky enough to go through life failing a little, or not at all. I don’t think they’re probably as wise as the guys who have actually failed.”
అనువదిస్తే అసలు మాటలకు న్యాయం చేయలేనేమో అని చేయలేదు (due to my own inefficiencies with both English and Telugu). క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే, ర్యాండీ ఓడిపొమ్మంటాడు. ఓటమినుంచే గొప్ప గొప్ప విజయాలు సిద్ధిస్తాయంటాడు. ఓడిపోయినా తమాయించుకుని తిరిగి నిలబడి, ఓటమినుంచి నేర్చుకుని విజయం వైపు దూసుకెళ్ళమంటాడు. ఇదేమీ కొత్త విషయం కాదే, యండమూరినుంచీ రాబఋట్ కియోసకి వరకూ అందరూ చెప్పేదే, మనం అంతా ఎప్పుడూ వినేదే. నిజమే.. కానీ ఇక్కడ మాట్లాడుతున్నది ఏదో నాలుగు వ్యక్తిత్వ వికాసపు పుస్తకాలు రాసి భుక్తి గడుపుకునే రచయిత కాదు. అనుభవాలనుంచి నేర్చుకున్న పాఠాలను పంచుకుంటున్న ఒక విజయవంతమైన వ్యక్తి.
ఇది మనకెందుకు relevant? “Goodbye caraeer, Hello success”అని ఒకసారి సగటు భారతీయ విద్యార్థి మనస్సుతో ఆలోచించి చూడండి? గట్టిగా పెద్దలతో అని చూడండి? పెద్దలు తంతారు. వీడికి పిచ్చి గాని ఎక్కినట్లుంది సినిమాలు చూసి అని అంటారు. లేని అనుభవాన్ని resume లో చూపించయినా పర్వాలేదు ఒక కాపీ పేస్టు ఉద్యోగం సంపాయించటమే మన వాళ్ళ దృష్టిలో విజయం. మనదేశంలో ర్యాండీ పాష్ లూ, ర్యాండీ కోమిసర్ లూ, గూగుల్/మైక్రోసాఫ్ట్ ఇంకా ట్విట్టర్/ఫేస్ బుక్ లాంటి సంచలనాత్మక వ్యాపారాలను నెలకొల్పిన వారూ (ఈ వ్యాపారాలను university droupouts మొదలెట్టారు మీకు తెలుసా?) ఎందుకు లేరో ఆలోచించాల్సిన విషయం.
ఒకసారి మద్రాసుకెళ్ళినప్పుడు రోడ్డు మీద ఒక ఆటోని చూసాను దాని వెనక ” Failure is just a delay ” అని రాసి ఉంది. మన పెద్దలు ఇది తెలుసుకుని వెన్నుతడితే, ఎంతబాగుంటుందో కదా!
ఒక పెద్దాయనతో మాట్లాడుతుండగా మాటల్లో ఒక విషయం దొర్లింది – In US you will be awarded if you think like Bill Gates. In India, you will me penalized.
Related Links:
http://etl.stanford.edu/handouts/0304_spr_speakerbio/RandyKomisar.htm
అష్టావక్ర! 
Recent Comments