తెలుగు భాషా వికాసం

తెలుగు భాష కు ప్రాచీన భాష గా గుర్తింపు రావటం హర్షణీయం. ఈ “ప్రాచీనత” ను దేనిని ప్రామాణికం గా తీసుకుని నిర్ణయిస్తారో, అలా చేయటం వల్ల ఒరిగేదేంటో ఏలిన వారికే తెలియాలిగానీ, సానుకూలాంశం ఏమిటంటే భాష మాట్లాడే వారిలోనే సరైన గుర్తింపు కొఱవడిన తరుణంలో ఈ హోదా దక్కటం, తద్వారా కనీసం జనం దాన్ని గూర్చి మాట్లాడుకోవటం.

నేను అంతర్జాలాన్ని ఉపయోగించడం మొదలుపెట్టిన కొత్తల్లో తెలుగు జాలపుటలు చాలా తక్కువ ఉండేవి. అప్పుడు బ్లాగులు అంత ప్రాచుర్యంలో లేవు. ఇప్పుడు పరిస్థితి కొంచెం మెరుగు. అప్పటితో పోలిస్తే ఇప్పుడు ఎక్కువ జాలపుటలు ఉన్నాయి. బ్లాగులూ, జాల సమూహాలూ, చర్చా వేదికలూ మొదలైనవి. ఇక్కడ గమనించాల్సిన అంశం ఒక్కటుంది. అప్పటితో పోలిస్తే ఇప్పుడు జనులకు ఒక్కసారిగా తెలుగు మీద మమకారం పుట్టుకొచ్చేసిందా? అలా అనుకోవడం తెలివితక్కువ తనమే అవుతుంది. అప్పుడూ, ఇప్పుడూ; ఇంకొచెం ధైర్యం చేసి చెబుతాను, ఇకమీదట ఎప్పుడూ, మాతృభాష మీద మమకారం ఉన్నవాళ్ళు ఉండేవారు/ఉంటారు. అప్పుడూ తెలుగులో రాయాలనీ, తెలుగులో చర్చించుకోవాలనీ ఉన్నవాళ్ళు ఉండి ఉండాలి కానీ వారికి సరైన *ఉపకరణాలు* ఉండేవి కాదు. ఉన్నా, వాటిని ఉపయోగించడం సాధారణ జనానికి బహు కష్టం గా ఉండి ఉండాలి. ఇప్పుడలా కాదు. తెలుగులో టైపు చెయ్యడం సులభం అవ్వగానే ఎంత మంది బ్లాగులు రాస్తున్నారో తెలిసిందే. వెయ్యి చర్చా వేదికలూ, వందలకొద్దీ వ్యక్తులూ సాధించలేనిది ఒక్క లేఖిని లాంటి ఉపకరణం సాధించగలదు. ఈ రకం గా వీవెన్ కు, ఇంకా ఇలాంటి ఉపకరణాలు తయారు చేసిన చాలా మందికీ భాష ఋణపడి ఉంటుంది!!

కొన్నిరోజుల క్రింద యాధృచ్ఛికంగా ఈ బ్లాగును ( a wonderful blog, btw) చూడటంతో మొదలయ్యింది తెలుగు బ్లాగులూ, తెలుగు అంతర్జాల ప్రపంచంతో పరిచయం. మొదట్లో తెలుగు అక్షరాలను స్క్రీన్(తెలుగు లో దీనికీ సమానార్థకం తెలీదు) మీద చూడటం చాలా ఇబ్బందికరం గా ఉండేది. ఏదో బక్క చిక్కిపోయినట్లు గా అగుపించేది తెలుగు, ఇప్పుడు అలవాటైపోయింది! ఇప్పటికీ నా మిత్రులకెవరికైనా లింకులు ఇస్తే వారు చెప్పేది స్క్రీన్ మీద చదవటం కష్టం గా ఉందని. దీన్ని కూడా ఎవరైనా సమర్థులు పరిష్కరిస్తే బాగుంటుందేమో. మొదట్లో “అంతర్జాలం” లాంటి పదాలు, వాడుతున్నప్పుడు కొంచెం చిత్రం గా అనిపించేది కానీ ఒకసారి మెదడు లో నిక్షిప్తం అయ్యాక సాధారణంగానే ఉంది. అందుకే నిక్కచ్చి గా తెలుగును మాత్రమే వాడే కొందరు భాషా చాందసవాదుల అవసరం ఉందిప్పుడు. ప్రపంచానికి కొత్త గా ఏమైనా ఇచ్చేంత తెలివితేటలు లేకపోయినా, అనుభవాలు పంచుకోవాల్సినంత గొప్పవాడిని కాకపోయిన తెలుగులో రాద్దామని, తద్వారా నేర్చుకుందామని మొదలుపెట్టిన ప్రయత్నమే ఈ బ్లాగు, ఇంకొంచెం చెత్త!

తెలుగుభాష పునరుత్తేజం చర్చలు ఊపందుకోవడం చాలా ఆరోగ్యకర పరిణామం! ఏదైనా సమస్యను పరిష్కరించాలి అని అనుకున్నప్పుడు, సమస్య పై పూర్తి అవగాహన ఉండాలి. లేకుంటే, సమస్యను ఎదుటివారికి విశదీకరించి, ఒప్పించి, అనుకున్నది సాధించలేము. తెలుగు భాషా పురోగతి, పునరుత్తేజం గూర్చి మాట్లాడుకునే ముందు, తెలుగు భాషకీ పట్టిన ఈ దుర్గతి కి మూలాలెక్కడున్నాయో అలోచించాలి. అలాంటి అలోచనల నుంచి పుట్టిన పరిష్కారాలు దీర్ఘకాలికాలు.

మనమింకా స్వతంత్రులు అనే విషయం మనం జీర్ణించుకోలేదేమో అనిపిస్తుంది. ఆంగ్లంలో అనర్గళంగా మాట్లాగలగడం గౌరవించదగ్గ, అందరూ అనుసరించాల్సిన సుగుణం అన్న రీతిలో ఉన్నాయి స్థితిగతులు. ఎందుకున్నాయి అన్నదాని గురించి పలు అభిప్రాయలుండవచ్చు, వాటిని గురించి మాట్లాడుకుని ప్రయోజనం లేదు. కానీ, గ్రహించాల్సిన విషయం ఏంటంటే, మన సమాజం లోని నిమ్న, మధ్యతరగతి (ఆర్థికం గా) వర్గాల తల్లిదండ్రులకు వారి పిల్లలు కాన్వెంటుకు వెళ్ళి, రెండు ముక్కలు ఆంగ్లంలో మాట్లాడి, ఇంజనీరో, డాకటేరో అయ్యి, అమ్రీకా కు వెళ్తే గానీ తమ జీవితం ధన్యం అయినట్లు అనిపించదు. ఇందులో తప్పులేదు. పూర్వం ఇంట్లో సంవత్సరానికి సరిపడా ధాన్యం నిలవచేసినోడు గౌరవనీయుడు, ఇప్పుడు అమ్రీకా కెళ్ళి కాపి/పేస్టు చేసినోడు గౌరవనీయుడు. వీటి రెండిట్లోనూ గమనించాల్సిన ముఖ్య విషయం, ఆర్థిక పరిస్థితులు, గౌరవం కోసం పాకులాడటం.

కాబట్టి, తెలుగు భాషను గానీ, లేక అంతరిస్తున్న ఏ ప్రాంతీయ భాషను గానీ పునరుజ్జీవింపజేయాలనుకున్నవారు ఇక్కడినుంచి మొదలుపెట్టాలి. జనం లో ఆంగ్లం నేర్చుకోవడం, మాట్లాడటం, ఉద్యోగాలు సంపాదించటం అంటే మాతృభాషను విస్మరించడం అన్న నిర్హేతుక అభిప్రాయాన్ని వేళ్ళతో సహా పెకలించాలి. ఆంగ్లంలో మాట్లాడటం బాగా వచ్చినవాళ్ళూ, తెల్లవాళ్ళు ఊసేసిన రెండు సిద్ధాంతాలను ఉటంకించేవళ్ళూ సర్వాంతర్యాములనే భ్రమ ఉంది జనాల్లో. ఆశ్చర్యకరమైన విషయం ఏంటంటే, పెద్దమనుషులు గా చలామణీ అయ్యే వాళ్ళు కూడా ఇలానే అపోహ పడుతుంటారు. భాష/విజ్ఞానం మనిషిని సర్వాంతర్యామిని చెయ్యదు. సరిగ్గ ఇదే అపోహని పటాపంచలు చెయ్యాలి. ఆంగ్లం మాట్లాడటం, చదవటం ఎంత “అభ్యుదయమో” అనుకున్నచోట, తెలుగు మాట్లాడటం, చదవటం సరిగ్గా రాని వారు పురుగులన్నట్లు చూడబడితే కానీ పరిస్థితులు మారవేమో!

పరాయి భాషకోసం పాకులాడి, అటు తెలుగూ సరిగ్గా రాక, ఇటు ఆంగ్లమూ రాక రెండిటికీ చెడిన రేవడిగా మారిన (నా లాంటి) యువకులకి తెలుగుభాషా వైభవం లాంటివి చెబితే సోది లాగా అనిపిస్తాయి. వాళ్ళ సమస్యలు వాళ్ళకుంటాయి. కొత్త టెక్నాలజీలు నేర్చుకోవాలీ, Fake resume పెట్టాలి, ఉద్యోగం కొట్టాలీ, బాగా కట్నం ఇచ్చే పిల్లను పెళ్ళిచేసుకోవాలి(వాళ్ళ పెద్దలు మావోడికి ఫలానా కట్నం వచ్చిందోయ్ అని చెప్పుకునే అవకాశం ఉండాలి కదా), సమాజంలో గౌరవాన్ని కొనుక్కోవడంలో వాళ్ళు సతమతమౌతుంటారు. ఇక అమ్రీకా కు వెళ్ళిపోయి కాపీ పేస్టు చేసుకుని, తీరిక సమయాల్లో చెత్త తెలుగు సినిమాలు చూసుకునే మన ఇంజనీర్లకూ వాళ్ళ సమస్యలు వాళ్ళకుంటాయి. credit card లు చూసుకోవాలి, H1/GC స్టేటస్సూ.. Fulltime, corp to corp.. వీరికీ తెలుగు భాషావైభవం అని ఉద్భోధలు చేసి ప్రయోజనంలేదు.

సమాజంలో ఏ బాదరబందీలు లేకుండా, హాయిగా జీవనం గడిపే వారూ, చెప్పినది వినే receptive mind ఉన్నవాళ్ళూ, ఎవ్వరంటే – పిల్లలు. ఏం జరిగినా అక్కడినుంచే జరగాలి. మన పిల్లలకీ వారి తల్లులకీ తెలుగు ప్రాముఖ్యాన్ని, అవసరాన్ని మనసుకు హత్తుకునేటట్లు చెప్పగలిగితే, నిజమైన ఫలితాలు సాధించగలరు!

సమాజాన్ని బాగా ప్రభావితం చేయగల్గిన మాధ్యమాలు – చలన చిత్రాలూ, టీవీ, పత్రికలూ. వీరందరూ చొఱవ తీసుకుని వారి ప్రతి చిత్రం/సీరియల్/కామిక్/వార్త లోనూ అంతర్లీనంగా ఈ సందేశం ఉండేటట్లు చెయ్యాలి. ఒక రాజకీయ నాయకుడెవడైనా బలంగా ఈ వాణిని వినిపించాలి.మన వార్తాకలి చానెళ్ళు మిగతా పని చేసుకుపోతాయి.

ఎప్పటిలాగే చెప్పదలచుకున్న విషయాలు చాలా ఉన్నాయి కానీ, వ్యక్తపరిచే భాష సహకరించటంలేదు ఇంకా సమయాభావం. తెలుగులో పట్టుమని ఒక రెండు పుటలు ఏకబిగిన రాయలేని నిస్సహాయత కు సిగ్గు పడుతూ… సెలవు!!

గమనిక: తెలుగు గురించి మాట్లాడుతూ అక్కడక్కడా ఆంగ్లంలో రాయటం “దెయ్యాలు వేదాలు…” అని మొదలెట్టకండి. నాకు సమానార్థకాలు తెలియక రాసినవి అవి.