శోణదండా! బ్రాహ్మణుడెవరు??

“శోణదండా! ఏ ఏ గుణములు కలిగి ఉండుట చేత బ్రాహ్మణులు, బ్రాహ్మణులు గా పిలవబడతారు? అసత్య దోషములంటకుండా, ఒక బ్రాహ్మణుడు నిజాయితి గా, ‘నేను బ్రాహ్మణుడి ని‘ అని ఏ గుణములు కలిగి ఉండుట చేత చెప్పగలడు?”

“గౌతమా! అసత్య దోషములు అంటకుండా , ఒక బ్రాహ్మణుడు “నేను బ్రాహ్మణుడిని” అని నేనిప్పుడు చెప్పబోయే 5 గుణములు ఉండినచో చెప్పగలడు. అవి; మొదటగా, జనన రీత్యా తల్లివైపున గానీ, తండ్రి వైపున గానీ ఏడు తరముల ముందునించీ మచ్చలేని కుటుంబంలో జన్మించినవాడై వుండాలి; రెండు, వేద మంత్రాలనూ, ఇతర శాస్త్రాలన్నిటినీ వంటబట్టించుకున్న విద్వాంసుడై ఉండాలి. మూడు; చూడగానే నమ్మకాన్ని కలిగించే మనోహరమైన రూపం, మేలిమి చాయ కలిగిన వాడై ఉండాలి. నాలుగు; అపారమైన సద్గుణ సంపద కలిగిన వాడై ఉండాలి. చివరగా; సత్యాన్వేషి, సత్యభాషి, జ్ఞాని అయి ఉండాలి. “

“బ్రాహ్మణోత్తమా! ఈ ఐదు గుణాలనుంచీ, ఏదైనా ఒకటి లేకున్ననూ, అసత్య దోషము అంటకుండా, “నేను బ్రాహ్మణుడిని” అని చెప్పగల వీలున్నదా?”

“శాక్య మునీ! అది సంభవమే. రూపాన్ని, మనిషి శరీరపు చాయనూ వదిలి వెయ్యవచ్చు. రూపంలోనూ, చాయలోనూ ఏమున్నది? “

“శోణదండా! ఈ నాలుగు గుణాలనుంచీ, ఏదైనా ఒకటి లేకున్ననూ, అసత్య దోషము అంటకుండా, “నేను బ్రాహ్మణుడిని” అని చెప్పగల వీలున్నదా?”

“గౌతమా! అది సాధ్యమే! వేదాలనూ మంత్రాలనూ తీసివేయవచ్చు. వేద మంత్రాలలో ఏమున్నది. సరైన జననం, సద్గుణం, జ్ఞానం ఈ మూడూ ఉండిన చాలు“

“విప్రా! ఈ మూడు విషయాలనించి , ఏదైనా ఒకటి లేకున్ననూ, అసత్య దోషము అంటకుండా, “నేను బ్రాహ్మణుడిని” అని చెప్పగల వీలున్నదా?”

“గౌతమా! ఆలోచించిన పిమ్మట ఇది కూడా వీలగును! జనన సంబంధమైన విషయాన్ని విదిచివేయవచ్చు. పుట్టుకతో పని ఏమున్నది? సద్గుణం, జ్ఞానమే కదా బ్రాహ్మణులెవరో నిర్ణయించేది!!”

” అయితే, శోణదండా! ఈ రెండింటి నించి, ఏదైనా ఒకటి లేకున్ననూ, అసత్య దోషము అంటకుండా, “నేను బ్రాహ్మణుడిని” అని చెప్పగల వీలున్నదా?”

“లేదు! లేదు!! గౌతమా.. సద్గుణములున్నచోటనే జ్ఞానం ఉంటుంది. జ్ఞానమున్నచోటనే సద్గుణం ఉంటుంది, ఈ రెండింటిలో దేనినీ విస్మరించి బ్రాహ్మణులు కాజాలరు”

“శోణదండా! అవును! ఇదే నేను మీకు చెప్పదలచినది. సద్గుణము లేని జ్ఞానము లేదు, జ్ఞానము లేక సద్గుణము లేదు. ఈ రెండింటి కలయిక ప్రపంచంలో అత్యుత్తమమైనది గా చెప్పాబడుతుంది . ఇవి ఉన్నవారే *నిజమైన బ్రాహ్మణులు* “

**** ****

ఇది “శోణదండ సుత్త” కి సంక్షిప్త, స్వేచ్ఛానువాదం. గౌతముడూ మరియు శోనదండుడనే బ్రాహ్మణుని మధ్య సంభాషణ. ఎంత అద్భుతంగా ఉంది కద!!

దీన్ని ఒకసారి జాగ్రత్తగా చదివితే, గౌతముడు ఏం చేస్తున్నాడో అర్థం అవుతుంది . బ్రాహ్మణులందరూ చేరిన ఒక ప్రదేశంలో, అక్కడున్న వారిలో విద్వాంసుడు యోగ్యుడు, సద్గుణ సంపన్నుడూ అయిన బ్రాహ్మణునితో “నిజమైన బ్రాహ్మణుడెవరని” ప్రశ్నించడం తెలుస్తుంది.

సరిగ్గా ఇదే సంవాదాన్ని అడ్డుపెట్టుకుని చరిత్ర కారులు, “బ్రాహ్మణిజం పైన గౌతమ బుధ్ధుడు తిరుగుబాటు చేశాడు.” అని రాశారు. దాన్ని చదివి మతిపోగొట్టుకున్న మన మేధావులు కొందరు “కుల వ్యవస్థ” పైన బుధ్ధుడు తిరుగుబాటు చేశాడని వారికి వారు అనేస్కుంటారు. సంతోషం!! కానీ అంతటితో ఊరుకోరు, ఇలాంటి భావాలు కాలక్రమేణా పాఠ్యాంశాలవుతాయి. ఇలాంటి భావజాలాలున్నవారు రాజ్యాంగాలూ రాస్తారు!

అసలు తిరుగుబాటు అంటే ఏంటి? దీనిని తిరగబడ్డం అంటార? కార్ల్ మార్క్సు కాపిటలిజం మీద బూర్జువా సిధ్ధాంతాలమీదా తిరగబడ్డాడు. ఎలా తిరగబడ్డాడు? తనదైన ఒక కొత్త సిధ్ధాంతాన్ని ప్రతిపాదించి. అంతే కానీ తను చెప్పేది “నిజమైన” కాపిటలిజం అని కాదు. కాల్విన్ కాథొలిక్కుల మీద ఎలా తిరగబడ్డడు? “మీరు నిజమైన కాథొలిక్కులు కాదు” అని చెప్పి కాదు . మీ చర్చి డెవిల్ చర్చి అని చెప్పి తిరగబడ్డడు. మరి నిజమైన బ్రాహ్మణుడెవరో చెప్పే గౌతముడు, తిరుగుబాటుదారుడెలా అయ్యడు?

మేధావులు, సమాజపు తీరుతెన్నుల ను ప్రభావితం చెయ్యగల స్థితిలో ఉన్నవారూ అత్యంత భాద్యతాయుతంగా నడుచుకోవాలి. రాబోయే తరాల బుర్రల్లో విషం నింపబోయేముందు క్షణకాలం విచక్షణ ఉపయోగించి చూడాలి. మనిషి ఎంత గొప్పవాడైతే, వాడు చేసే తప్పొప్పుల పర్యవసానాలు అంత తీక్షణంగా ఉంటాయి.

తెలుగు భాషా వికాసం

తెలుగు భాష కు ప్రాచీన భాష గా గుర్తింపు రావటం హర్షణీయం. ఈ “ప్రాచీనత” ను దేనిని ప్రామాణికం గా తీసుకుని నిర్ణయిస్తారో, అలా చేయటం వల్ల ఒరిగేదేంటో ఏలిన వారికే తెలియాలిగానీ, సానుకూలాంశం ఏమిటంటే భాష మాట్లాడే వారిలోనే సరైన గుర్తింపు కొఱవడిన తరుణంలో ఈ హోదా దక్కటం, తద్వారా కనీసం జనం దాన్ని గూర్చి మాట్లాడుకోవటం.

నేను అంతర్జాలాన్ని ఉపయోగించడం మొదలుపెట్టిన కొత్తల్లో తెలుగు జాలపుటలు చాలా తక్కువ ఉండేవి. అప్పుడు బ్లాగులు అంత ప్రాచుర్యంలో లేవు. ఇప్పుడు పరిస్థితి కొంచెం మెరుగు. అప్పటితో పోలిస్తే ఇప్పుడు ఎక్కువ జాలపుటలు ఉన్నాయి. బ్లాగులూ, జాల సమూహాలూ, చర్చా వేదికలూ మొదలైనవి. ఇక్కడ గమనించాల్సిన అంశం ఒక్కటుంది. అప్పటితో పోలిస్తే ఇప్పుడు జనులకు ఒక్కసారిగా తెలుగు మీద మమకారం పుట్టుకొచ్చేసిందా? అలా అనుకోవడం తెలివితక్కువ తనమే అవుతుంది. అప్పుడూ, ఇప్పుడూ; ఇంకొచెం ధైర్యం చేసి చెబుతాను, ఇకమీదట ఎప్పుడూ, మాతృభాష మీద మమకారం ఉన్నవాళ్ళు ఉండేవారు/ఉంటారు. అప్పుడూ తెలుగులో రాయాలనీ, తెలుగులో చర్చించుకోవాలనీ ఉన్నవాళ్ళు ఉండి ఉండాలి కానీ వారికి సరైన *ఉపకరణాలు* ఉండేవి కాదు. ఉన్నా, వాటిని ఉపయోగించడం సాధారణ జనానికి బహు కష్టం గా ఉండి ఉండాలి. ఇప్పుడలా కాదు. తెలుగులో టైపు చెయ్యడం సులభం అవ్వగానే ఎంత మంది బ్లాగులు రాస్తున్నారో తెలిసిందే. వెయ్యి చర్చా వేదికలూ, వందలకొద్దీ వ్యక్తులూ సాధించలేనిది ఒక్క లేఖిని లాంటి ఉపకరణం సాధించగలదు. ఈ రకం గా వీవెన్ కు, ఇంకా ఇలాంటి ఉపకరణాలు తయారు చేసిన చాలా మందికీ భాష ఋణపడి ఉంటుంది!!

కొన్నిరోజుల క్రింద యాధృచ్ఛికంగా ఈ బ్లాగును ( a wonderful blog, btw) చూడటంతో మొదలయ్యింది తెలుగు బ్లాగులూ, తెలుగు అంతర్జాల ప్రపంచంతో పరిచయం. మొదట్లో తెలుగు అక్షరాలను స్క్రీన్(తెలుగు లో దీనికీ సమానార్థకం తెలీదు) మీద చూడటం చాలా ఇబ్బందికరం గా ఉండేది. ఏదో బక్క చిక్కిపోయినట్లు గా అగుపించేది తెలుగు, ఇప్పుడు అలవాటైపోయింది! ఇప్పటికీ నా మిత్రులకెవరికైనా లింకులు ఇస్తే వారు చెప్పేది స్క్రీన్ మీద చదవటం కష్టం గా ఉందని. దీన్ని కూడా ఎవరైనా సమర్థులు పరిష్కరిస్తే బాగుంటుందేమో. మొదట్లో “అంతర్జాలం” లాంటి పదాలు, వాడుతున్నప్పుడు కొంచెం చిత్రం గా అనిపించేది కానీ ఒకసారి మెదడు లో నిక్షిప్తం అయ్యాక సాధారణంగానే ఉంది. అందుకే నిక్కచ్చి గా తెలుగును మాత్రమే వాడే కొందరు భాషా చాందసవాదుల అవసరం ఉందిప్పుడు. ప్రపంచానికి కొత్త గా ఏమైనా ఇచ్చేంత తెలివితేటలు లేకపోయినా, అనుభవాలు పంచుకోవాల్సినంత గొప్పవాడిని కాకపోయిన తెలుగులో రాద్దామని, తద్వారా నేర్చుకుందామని మొదలుపెట్టిన ప్రయత్నమే ఈ బ్లాగు, ఇంకొంచెం చెత్త!

తెలుగుభాష పునరుత్తేజం చర్చలు ఊపందుకోవడం చాలా ఆరోగ్యకర పరిణామం! ఏదైనా సమస్యను పరిష్కరించాలి అని అనుకున్నప్పుడు, సమస్య పై పూర్తి అవగాహన ఉండాలి. లేకుంటే, సమస్యను ఎదుటివారికి విశదీకరించి, ఒప్పించి, అనుకున్నది సాధించలేము. తెలుగు భాషా పురోగతి, పునరుత్తేజం గూర్చి మాట్లాడుకునే ముందు, తెలుగు భాషకీ పట్టిన ఈ దుర్గతి కి మూలాలెక్కడున్నాయో అలోచించాలి. అలాంటి అలోచనల నుంచి పుట్టిన పరిష్కారాలు దీర్ఘకాలికాలు.

మనమింకా స్వతంత్రులు అనే విషయం మనం జీర్ణించుకోలేదేమో అనిపిస్తుంది. ఆంగ్లంలో అనర్గళంగా మాట్లాగలగడం గౌరవించదగ్గ, అందరూ అనుసరించాల్సిన సుగుణం అన్న రీతిలో ఉన్నాయి స్థితిగతులు. ఎందుకున్నాయి అన్నదాని గురించి పలు అభిప్రాయలుండవచ్చు, వాటిని గురించి మాట్లాడుకుని ప్రయోజనం లేదు. కానీ, గ్రహించాల్సిన విషయం ఏంటంటే, మన సమాజం లోని నిమ్న, మధ్యతరగతి (ఆర్థికం గా) వర్గాల తల్లిదండ్రులకు వారి పిల్లలు కాన్వెంటుకు వెళ్ళి, రెండు ముక్కలు ఆంగ్లంలో మాట్లాడి, ఇంజనీరో, డాకటేరో అయ్యి, అమ్రీకా కు వెళ్తే గానీ తమ జీవితం ధన్యం అయినట్లు అనిపించదు. ఇందులో తప్పులేదు. పూర్వం ఇంట్లో సంవత్సరానికి సరిపడా ధాన్యం నిలవచేసినోడు గౌరవనీయుడు, ఇప్పుడు అమ్రీకా కెళ్ళి కాపి/పేస్టు చేసినోడు గౌరవనీయుడు. వీటి రెండిట్లోనూ గమనించాల్సిన ముఖ్య విషయం, ఆర్థిక పరిస్థితులు, గౌరవం కోసం పాకులాడటం.

కాబట్టి, తెలుగు భాషను గానీ, లేక అంతరిస్తున్న ఏ ప్రాంతీయ భాషను గానీ పునరుజ్జీవింపజేయాలనుకున్నవారు ఇక్కడినుంచి మొదలుపెట్టాలి. జనం లో ఆంగ్లం నేర్చుకోవడం, మాట్లాడటం, ఉద్యోగాలు సంపాదించటం అంటే మాతృభాషను విస్మరించడం అన్న నిర్హేతుక అభిప్రాయాన్ని వేళ్ళతో సహా పెకలించాలి. ఆంగ్లంలో మాట్లాడటం బాగా వచ్చినవాళ్ళూ, తెల్లవాళ్ళు ఊసేసిన రెండు సిద్ధాంతాలను ఉటంకించేవళ్ళూ సర్వాంతర్యాములనే భ్రమ ఉంది జనాల్లో. ఆశ్చర్యకరమైన విషయం ఏంటంటే, పెద్దమనుషులు గా చలామణీ అయ్యే వాళ్ళు కూడా ఇలానే అపోహ పడుతుంటారు. భాష/విజ్ఞానం మనిషిని సర్వాంతర్యామిని చెయ్యదు. సరిగ్గ ఇదే అపోహని పటాపంచలు చెయ్యాలి. ఆంగ్లం మాట్లాడటం, చదవటం ఎంత “అభ్యుదయమో” అనుకున్నచోట, తెలుగు మాట్లాడటం, చదవటం సరిగ్గా రాని వారు పురుగులన్నట్లు చూడబడితే కానీ పరిస్థితులు మారవేమో!

పరాయి భాషకోసం పాకులాడి, అటు తెలుగూ సరిగ్గా రాక, ఇటు ఆంగ్లమూ రాక రెండిటికీ చెడిన రేవడిగా మారిన (నా లాంటి) యువకులకి తెలుగుభాషా వైభవం లాంటివి చెబితే సోది లాగా అనిపిస్తాయి. వాళ్ళ సమస్యలు వాళ్ళకుంటాయి. కొత్త టెక్నాలజీలు నేర్చుకోవాలీ, Fake resume పెట్టాలి, ఉద్యోగం కొట్టాలీ, బాగా కట్నం ఇచ్చే పిల్లను పెళ్ళిచేసుకోవాలి(వాళ్ళ పెద్దలు మావోడికి ఫలానా కట్నం వచ్చిందోయ్ అని చెప్పుకునే అవకాశం ఉండాలి కదా), సమాజంలో గౌరవాన్ని కొనుక్కోవడంలో వాళ్ళు సతమతమౌతుంటారు. ఇక అమ్రీకా కు వెళ్ళిపోయి కాపీ పేస్టు చేసుకుని, తీరిక సమయాల్లో చెత్త తెలుగు సినిమాలు చూసుకునే మన ఇంజనీర్లకూ వాళ్ళ సమస్యలు వాళ్ళకుంటాయి. credit card లు చూసుకోవాలి, H1/GC స్టేటస్సూ.. Fulltime, corp to corp.. వీరికీ తెలుగు భాషావైభవం అని ఉద్భోధలు చేసి ప్రయోజనంలేదు.

సమాజంలో ఏ బాదరబందీలు లేకుండా, హాయిగా జీవనం గడిపే వారూ, చెప్పినది వినే receptive mind ఉన్నవాళ్ళూ, ఎవ్వరంటే – పిల్లలు. ఏం జరిగినా అక్కడినుంచే జరగాలి. మన పిల్లలకీ వారి తల్లులకీ తెలుగు ప్రాముఖ్యాన్ని, అవసరాన్ని మనసుకు హత్తుకునేటట్లు చెప్పగలిగితే, నిజమైన ఫలితాలు సాధించగలరు!

సమాజాన్ని బాగా ప్రభావితం చేయగల్గిన మాధ్యమాలు – చలన చిత్రాలూ, టీవీ, పత్రికలూ. వీరందరూ చొఱవ తీసుకుని వారి ప్రతి చిత్రం/సీరియల్/కామిక్/వార్త లోనూ అంతర్లీనంగా ఈ సందేశం ఉండేటట్లు చెయ్యాలి. ఒక రాజకీయ నాయకుడెవడైనా బలంగా ఈ వాణిని వినిపించాలి.మన వార్తాకలి చానెళ్ళు మిగతా పని చేసుకుపోతాయి.

ఎప్పటిలాగే చెప్పదలచుకున్న విషయాలు చాలా ఉన్నాయి కానీ, వ్యక్తపరిచే భాష సహకరించటంలేదు ఇంకా సమయాభావం. తెలుగులో పట్టుమని ఒక రెండు పుటలు ఏకబిగిన రాయలేని నిస్సహాయత కు సిగ్గు పడుతూ… సెలవు!!

గమనిక: తెలుగు గురించి మాట్లాడుతూ అక్కడక్కడా ఆంగ్లంలో రాయటం “దెయ్యాలు వేదాలు…” అని మొదలెట్టకండి. నాకు సమానార్థకాలు తెలియక రాసినవి అవి.

History of Indian Economy

“Dude, I get a splitting headache whenever I think of these …. suckers”
“I’d love to commiserate Bro, but I got another 40 pounds of rock to hammer first”

Sarcastic, funny and ironically true! awesome!!

Note: Click on the picture to view clearly

రాజకీయాలూ, సంస్కృతులూ!! – గుళ్ళెందుకు పడగొట్టాలి?

మీకూ నాకూ, మనలా సాధారణ జీవితాల్ని గడిపే చాలా మందికి మత దురభిమానం ఉండదు. సిద్ధాంతాలూ వాటి రాద్ధాంతాలనూ పట్టించుకునే తీరికెవ్వరికుంటుంది!

మనదేశం నుంచి తెల్లోళ్ళు ఎప్పుడో వెళ్ళిపోయినా, వారి విధానాలూ; సమాజం అంటే ఎలా ఉండాలని పాశ్చాత్యులు అనుకుంటారో ఆ భావనలు ఇంకా మిగిలిఉన్నాయిక్కడ, సరిగా చెప్పలంటే, ఇంచుమించు గా అలాంటివే చెలామణి లో ఉన్నాయి. సమాజాలన్ని ఒక్కటే కదా, ఇంక పాశ్చాత్యులనుకునే సమాజం ఏంటి? తేడా చాలా ఉంది. మనమంతా నేర్చుకునే పద్దతి, ప్రపంచం పట్ల మన దృక్పథం మనం వివిధ రకాలు గా సంగ్రహించిన జ్ఞానం మీద ఆధారపడి ఉంతుంది(జన్మతః/జన్యుపర/విద్య ద్వారా నేర్చుకున్నది). అదే రకం గా మనది కాని వేరొక culture నుంచి వచ్చినవాళ్ళు మనల్ని కూడా అలాగే చూస్తారు. వారికి తెలిసిన భాషలో, వారికి అలవాటైన తరహాలోనే అలోచిస్తారు అలాగే, వ్యక్తపరుస్తారు. దేశమంటే ఒక జాతి/మత/భాష ల వల్ల సంఘటితమైన ప్రజలు నివసించే భూభాగం అనీ, ప్రజలందరికీ ఒక *మతం* ఉండాలనీ, మతానికి ఒక ప్రవక్త ఉంటాడనీ, దేవుడొక్కడే ఉంటాడనీ(వారి దేవుడే నిజమనీ) ఇలాంటివన్నమాట! ఇలాంటి పోకడలు ఏవీ కనిపించకుండా ఉన్నా ఒక దేశంలా, లేకపోతే చిన్న చిన్న రాజ్యాల సమూహంలా ఉన్న భారతావని నీ, చూసి మొదట నివ్వెరపోయి ఉంటారు బ్రిటీషు వారు, తర్వాత ఇక్కడ విశేషాలను తమ పరిధిలోనుంచి చూసి, వారికి అర్థం అయ్యే విధంగా, వారి సిధ్ధాంతాలతో పోల్చి సూత్రీకరించుకున్నారు!

ఇదంతా అప్రస్తుతం కాదు. ఇలామాట్లాడితే మన మేధావులు “ఇక్కడి ప్రతి సమస్య కీ బ్రిటిషర్లో, మొగలాయిలో కారణం అంటావేంటి” అని అంటారు, కొంచెం వ్యంగ్యం మేళవించి! భావాలను వ్యక్తపరుస్తున్న వ్యక్తి మీద ధ్యాస ఉన్నపుడు, భావం అర్థం కాదు. ఇక్కడ సమస్య బ్రిటీషువారు మనల్ని, ఇక్కడ ఆచార వ్యవహారల్నీ, సమాజ రీతుల్నీ గురించి వారికి నచ్చినట్లు చెప్పడం కాదు. సమస్య వారిచ్చిన వివరణలనీ, వారి అలోచనలను, వారు మనకోసం నిర్దేశించిన దారులనూ, మనవే అని మన మేధావులు కూడా నమ్మడం నమ్మి మనల్నేదో సంస్కరించాలని అనుకోవటం . బ్రిటిషువారు రాకముందు మనకు సమాజం లేదా ఏంటి? భిన్నజాతుల వారు కలిసి లేరా? ఒక శుభదినాన ఎవరో వచ్చి నువ్వూ, నీ సంస్కృతీ ఇది అని చెబితే గానీ మనకు అంతకుముందు అవగాహన లేదా?

మన నాయకులు ఎవరికైనా మంచి చేసే పద్దతి ఎంత విచిత్రం! ముస్లిములను ఆకర్షించాలంటే, “హిందూ భావజాలాన్ని” దెబ్బతీయాలి. “హిందువువలను” ఆకర్షించాలంటే(ఇది చాలా అరుదులెండి) మిగతా మతాలవాళ్ళని దాడి చెయ్యాలి. ఒక రాష్ట్రపోడు మీదికి ఇంకోడినీ, ఒక భాష మీదికి ఇంకోడినీ, ఒక కులపోడి మీద మరో కులపోడినీ, ఒక మాండలికం మాట్లాడే వాడి మీద మరోడినీ ఇలా రెచ్చగొడితేనే రాజకీయాలలో మనగలం అని కుళ్ళు సంస్కృతిని మన వాళ్ళు మన మహా నాయకులనుంచి అందిపుచ్చుకున్నారు. ఇవన్నీ మనమీద రుద్దిన బుర్రలేని నాయక కుక్కలన్ని ఇప్పుడు చచ్చి ఏ నరకంలోనో ఉంటాయి. మనం నేతలు మాత్రం వారి పేరు మీద అవార్డులు ప్రకటించేసుకుని, వారి భావజాలాలు పుణికిపుచ్చేస్కుని, ఎంచక్కా కుమ్ములాడుకుంటుంటారు!!

ఒక వర్గానికి నష్టం చెయ్యకుండా ఇంకో వర్గాన్ని ఆకట్టుకోలేమనే విషసంస్కృతిని మనం అంతా మనస్పూర్తిగా నమ్మినంతకాలం ఇలాంటివి జరుగుతూనే ఉంటాయి. ఇక్కడ మనకోసం మన మహానాయకులేర్పరిచిన వ్యవస్థ అలాంటిది. ఇది విస్మరించి జనం వీధులకెక్కి సత్యాగ్రహాలు చేస్తంటే నవ్వొస్తుంది!!

సమస్యను గుర్తించి, వివాదరహితంగా పరిష్కరించాలనుకునేవారికి కావాలి, నోటిసులు గట్రా! కాని అలా చేస్తే ఏమి సుఖం? ఇలాంటివన్నీ చిలికి చిలికి పెద్దవయితేనే కదా.. ఒట్లూ తర్వాత నొట్లూ!!

నమ్మకాలూ, అపనమ్మకాలు, భ్రమలు

పొగను చూస్తాం, నిప్పును వెదుకుతాం. చీకట్లో కర్ర ఉంటుంది, పామనుకుంటాం. నమ్మకాలూ, భ్రమలూ !
మనకున్న నమ్మకాలన్నీ భ్రమలా? కాదు. నమ్మకాల్లో కొన్ని నిజాలు, కొన్ని భ్రమలు. అన్నిటినించి ఈ *కొన్నిటిని* మనం ఎలా వేరు చేస్తాం? అవి నేర్పరు, బడిలో!

సంస్కృతం భాషా పండితులంతా జ్ఞాన సంపన్నులా? సంస్కృతం గాని, తెలుగు గాని భాషలే కదా! భాష నేర్చిన వాడు, భాషా పండితుడు, జ్ఞాని కాదు. (మేధావులు ఇప్పుడు సంస్కృత/తెలుగు పండితులు జ్ఞానులు కాలేరా అని నిలదియవచ్చు.. కావోచ్చండి! మన పండితులతో పాటు గా, అసలు అక్షరమే ఎరుగని రైతన్నలు కూడా జ్ఞానులవ వచ్చు, జ్ఞానులవడానికి సంస్కృతానికి సంబంధంలేదు.), మరి అలాగని మనం వీరిని అగౌరవ పరుస్తామ? లేదు. భాషా పండితులని వారి పాండిత్యానికి శిరసువంచి నమస్కరిద్దాం.

Microbiology గురించి యోగి వేమన నడిగితే ఏం చెబుతాడు? యోగి వేమన ని తత్త్వం అడగాలి. మనిషి మనస్తత్వం అడగాలి. Microbiology రాదని వేమన జ్ఞానాన్ని అవహేళన చేస్తామా?

మనకు తెలియని విషయాలు అలవాటు లేని ఆలోచనా రీతి విషయ సంగ్రహణ లో ఎంత నిర్భంద కారకాలో , మనకు తెలిసిన విషయాలు, అలవాటైన ఆలోచనతీరు అంటే నిర్భంద కారకాలు! అలవాటైన ఆలోచనలు కాబట్టి అవి నిజం అనడం అవివేకం.

commonsense గా చెలామణీ అయ్యే మనకు ఇష్టమైన, మనకు నచ్చే నమ్మకాలూ/అభిప్రాయాలను ప్రాతిపదికగా తీసుకుని గంభీరమైన సమస్యలను అర్థం చేసుకోవాలని/చర్చించాలని చూస్తే, ఆలోచించే జనం తేరిపార చూస్తారు, వివరిస్తారు, విమర్శిస్తారు, చివరగా తిరగబడతారు!!

Resources: Online చదువులు

చదవాలన్న కోరిక ఉన్నా, వివిధ కారణాల వల్ల University కి వెళ్లి చదవలేని వారికోసం:

Internet పుట్టినప్పటినుంచి చాలా జనం సమాచారాన్ని బదలాయించుకునే తీరునే కాక ఇంకా చాలా విషయాల్ని సమూలంగా మార్చేసింది! మారుమూల కుగ్రామంలో ఉండే ఒక జిల్లా పరిషద్ పాఠశాల విద్యార్థి అయినా ఎక్కడోకాలిఫోర్నియా యూనివర్సిటి ప్రోఫేసర్లతో మాటలాడవచ్చు! ఇప్పుడు హద్దుల్లేవు, తెలియాల్సిండల్లా సమాచారాన్ని ఎలాఉపయోగించుకోవాలో అని మాత్రమే!! ఈ రకం గా చూస్తే, Internet is a great leveler.

ప్రపంచం లోని అత్యున్నత విశ్వ విద్యాలయాలు అన్నీ ఇప్పుడు తమ website ద్వారా చాలా కోర్సులను ఉచితంగాఅందిస్తున్నాయి. వాటన్నిటినీ ఒక చోట చేరిస్తే ఎవ్వరికయినా ఉపయోగపడవచ్చు, నాకూ ఉపయుక్తంగా ఉంటుంది.

• MIT Open Courseware
• Carnegie Mellon
• Stanford University (itunes needed)
• University of California
• University of California, Irvine
• Utah State University
  
• Open University
• Collection of video lectures
• Open courseware finder
• Lecturefox
• Guide to Open courseware
  

సంక్లిష్టత, దోపిడి

ఏ విషయం అయితే కాస్త సంక్లిష్టంగా, సామాన్య జనాలకి గజిబిజి గా ఉంటుందో అక్కడ జనాన్ని exploit చేసే ఒక తెగ పుడుతుంది.

దేవుడు, మతం, కులం, రాజకీయం/పరిపాలన, జ్ఞానం, ఫైనాన్సు, క్రెడిట్ కార్డులు, సాఫ్టువేర్, ఇంటర్నెట్… ఈ తెగ మనుగడకు అర్థం సంక్లిష్టతను తగ్గించి, అర్థం చేసుకుని మిగతావారికి చెప్పడం. జ్ఞానసముపార్జన చేసి, ఆ అనుభవాన్ని ఇతరులకు పంచడం, సామాజిక స్థితి గతులను లోతుగా అధ్యయనం చేసి మిగతావారికి చెప్పడం, అసలు డబ్బు అంటే ఏమిటో అర్థం చేసుకుని దానిని విచక్షణతో ఎలా ఉపయోగించాలో చెప్పటం, సాఫ్టువేరు అసలు ఏ ఏ సమస్యలను పరిష్కరించగలదో పరిశీలించి ఆ విధంగా దానిని ఉపయోగించటం! ఇంటర్నెట్ ని ఏరకం గా ఉపయోగిస్తే శ్రేయస్కరమో ఆ విధంగా చేయడం…. పైన చెప్పినవాటిల్లో ఏ ఒక్కటైనా మనిషికి power ఇవ్వగలవు. Power ని విచక్షణతో వాడకపోతే దోపిడి మొదలౌతుంది!!

అన్ని మంచివిషయాలూ కాలంతోపాటు గా కలుషితం అవుతాయేమో! ఈ తెగ కాలగమనం లో తన మనుగడ అర్థాన్ని మరిచి జనాన్ని దోపిడి చేస్తుంది. తన మనుగడ అర్థాన్ని మరిచేది ఏదయినా ఏమవుతుంది? కాస్త ముందో వెనకో తనని తాను నాశనం చేసుకుంటుంది. ఈ తెగ కూడా అంతే, తనని తాను నాశనం చేసుకుంటుంది. జనమేమవుతారు? ఏమీ కారు!! సిధ్ధాంతాలూ, దృక్పధాల్లో అధర్మం పెచ్చరిల్లినప్పుడు, కొత్త సిద్ధాంతాలూ, దృక్పధాలూ అవే జనం మధ్యనుంచి పుట్టుకొస్తాయి. “తదాత్మానాం సృజామ్యహం”!!

అష్టావకృడు ఎవరు?

అనగనగా ఒక ఊళ్ళో ఓ నిరుపేద విద్యార్థి ఉండేవాడు(మామూలు గా బ్రాహ్మణుడుండేవాడు, కానీ ఇలా రాస్తే మన సంస్కర్తలు ఒప్పుకోరు. చరిత్ర తిరగేసి మరీ చీరేస్తారు!) సరే, కథలోకొద్దాం! మన పేద విద్యార్థిది తన కుటుంబాన్ని కూడా సరిగ్గా చూసుకోలేని ఆర్థిక పరిస్థితి. కానీ గొప్ప పండితుడు. శాస్త్రాలన్నీ అవపోశన పట్టాలని కోరిక గలవాడు. దినమంతా కష్టపడి పని చేసి సంధ్యవేళ తన అర్ధాంగిని కూర్చోబెట్టుకుని, శాస్త్రాల్లోని మంత్రాలను వల్లెవేసి ఆమెకి వినిపించేవాడు.(ఇప్పట్లో లా టీవీ సీరియళ్ళు లేవు కాబట్టి, ఆమె కూడా శ్రధ్ధగా వినేది అనుకుందాం.)

ఒక సంధ్య వేళ ఎప్పటి లాగానే, తన భార్యకు ఈయన మంత్రాలు వల్లె వేయటం మొదలెట్టాడు తేడా ఏంటంటే ఆమె ఇప్పుడు ఒట్టి మనిషి కాదు. ఆ మoత్రాలను ఆమెతో పాటు గా గర్భస్థ శిశువు కూడా వింటున్నాడు! విన్నవాడు ఊరుకున్నడా ఊఁహు! ఊరుకుoటే మనం కథెందుకు చెప్పుకుంటాం? “మీరు పలికే మంత్రం మీద ధ్యాస ఉంచండి. మీ ఉఛ్ఛారణలో దోషం ఉంది.” అన్నాడు. పాపం ఇంకా ప్రపంచంలోనికి అడుగుపెట్టలేదు కద, ఆయనకి ఇక్కడ రూల్సు తెలియవు. ఇక్కడ *పెద్దవాళ్ళు* ఎంత పెద్ద తప్పు చేసినా, కారణాలు ఉన్నకుడా, సవినయంగా అయినా కూడా “మీది తప్పు” అని చెప్పకూడదు. చెబితే ఏంజరుగుతుంది? *పెద్దవాళ్ళు* విచక్షణ కోల్పోతారు. “నీకేం తెలుసురా, నిన్నగాక మొన్నొచ్చావ్, కుఱ్ఱకుంకవి” అని విసుక్కుంటారు, కొండొకచో శపిస్తారు. ఇక్కడా అదే జరిగింది. ఇంకా జన్మించని ఒక పసిగొడ్డు మాటలాడటమే విచిత్రం, అలాంటి మాటలు నన్నెందుకు విసిగిస్తున్నాయి అని ఒక్క క్షణమైనా అలోచించకుండా, ఉద్రేకంలో ఆ బిడ్డని శపించాడు. అసలే సత్యాన్వేషి, సుకర్మల ఫలితంగా మాటకు వచ్చిన శక్తి పని చేసింది. ఆ బిడ్డకి జన్మతః శరీరం మీద ఎనిమిది వంకర్లు వచ్చాయి. అందుకే ఆయన పేరు ఆష్టావకృడు.

ఇంక కథ కొంచెం సీరియస్. అష్ట వంకర్లతో పుట్టిన వారిని సమాజం మామూలుగా బ్రతకనిస్తుందా చెప్పండి? ఆడుగడుగునా హేళనలే, వైకల్యంతో పుట్టిన వారు సమాజంలో వినోదవస్తువులుగా చూడబడతారు(ఇప్పుడు మన మానవ హక్కుల సంఘాలు ఇంకో రకం గా హింసిస్తాయి, కడవలు కడవలు గా వారి మీద జాలి చూపించి, వారి వైకల్యాన్ని అనుక్షణం గుర్తుచేసి; ఇది ఇంకో విషయం!). అయినా ఆయన ఇవేమీ పట్టనట్లు ఉండేవాడు. ఎందుకంటే ఆయన సర్వం తెలిసిన జ్ఞాని. ఆయన ప్రపంచాన్ని చూసే చోటునుంచి వెక్కిరించే ఆకతాయిలకూ, ఆరాధించే శిష్యులకూ తేడా కనిపించదు కాబట్టి.

అత్యుత్తమమైన జ్ఞానాన్ని సరళమైన భాషలో, సూటిగా అందరికి చెప్పాలనే ఆయన జన్మించారు. అలా చెప్పటానికి రాజదర్బారు కంటే వేరొక మంచి చోటు ఉంటుందా?! అందుకని, ఓ మంచిరోజు చూసుకుని(ఏదో మాటవరసకి లెండి, మంచిరోజులు మనకి కావాలి గానీ, జ్ఞానులకెందుకు?)అప్పటి రాజు జనకుని ఆస్థానానికి బయలుదేరాడు. జనకుడంటే మన రాముడిగారి మామగారు కాదండోయ్, ఈయన ఇంకో జనకుడు.మన నాయకుడికి శరీరం సహకరించదు. అసలే ఎనిమిది వంకరలతో జన్మించాడు! జ్ఞానులకు అవేవో శక్తులుండవా ఎక్కడికనుకుంటే అక్కడికి వెళ్ళిపోవడానికి అన్న చెత్త సందేహం నాకూ వచ్చింది. అదే ప్రశ్న మా నాన్నమ్మ ని అడిగా, నన్నోసారి తేరిపార చూసి “ఎందుకుండాలి శక్తులు? అయినా మాయలూ మంత్రాలూ చేసేది ఐంద్రజాలికుడు రా నాయనా, జ్ఞానులు గాదు” అని సుతిమెత్తగా తిట్టింది. ఛీ! ఎదవ సదువు ఈమాత్రం జ్ఞానమూ లేదు అని తిట్టికున్నా!! ఎక్కడికో వెళ్ళిపోయాం. సరే, మళ్ళీ కథలోకి. మామూలుగా అందరికీ ఒకరోజు పట్టే ప్రయాణం మన కథనాయకుడికి ముప్పయి రోజులు పట్టింది. అర్థం చేసుకోదగిందే!!

చివరాఖరికి మన నాయకుడు జనకుని కొలువు చేరుకున్నాడు. నిండు సభ, రోజువారీ కార్యక్రమాల్తో అందరూ తెగ బిజీ గా ఉన్నారు. ఈయన రూపం, నడకతీరూ చూసి సభాసదులు నవ్వసాగారు. విచక్షణ లేశమైనా లేనివారు మొదలుపెడితే, వారిని చూసి కొందరు, అందురూ నవ్వుతున్నారని ఇంకొందరు.. ఎందుకు నవ్వుతున్నామో తెలియకుండా మరికొందరు. “ఎవడీ పిచ్చి వాడు?”, “వాడి శరీరంలో ఎన్ని వంకర్లో చూడు” “వంకర తిరిగిన ఆ పాదాల్ని చూడు”, “వాడి దుస్తుల్ని చూడు”. పొట్టచెక్కలయ్యేలా నవ్వుకుంటున్నారు. నిర్వేదంగా నిల్చున్నాడు అష్టావకృడు, అందరూ సద్దుమణిగేవరకూ నిశ్చలంగా ఉన్నాడు. వెంటనే ఒక్కసారిగా, గాఠ్ఠీగా నవ్వడం ప్రారంభించాడు. సభమొత్తం దద్దరిల్లిపోయేటట్టు. అవును మరి, శరీరంలోని వంకరలు చూసే అంతగా నవ్వితే, బుధ్ధిలో వంకరలు చూసి సర్వజ్ఞులకు ఇంకెంతగా నవ్వు రావాలి?

సహజంగానే నవ్విన వాళ్లంతా ఖంగు తిన్నారు! రాజు సహా!! “ఇంతమంది నిన్ను చూసి నవ్వుతున్నారు, సిగ్గుపడాల్సింది పోయి ప్రతిగా నువ్వెందుకు నవ్వుతున్నావ్?” అన్నాడు జనకుడు. “నీ లాంటి గొప్ప విద్వాంసుడు, గొప్ప రాజూ ఇంతమంది చెప్పులుకుట్టేవాళ్లను చుట్టూ ఎందుకు ఉంచుకున్నాడా అని అలోచిస్తే నవ్వు వస్తోంది! నువ్వూ చెప్పులుకుట్టే వాడివే, రాజా” అన్నాడు. సభలో నిశ్శబ్దం! ఇంతెకుముందు రాజుతో ఎవ్వరూ అలా మాట్లాడలేదు! అష్టావకృడే కొనసాగిస్తూ “ఎందుకంటే, చెప్పులుకుట్టేవాడే చెర్మానికి విలువ కడతాడు. వాడికి అంతకంటే అలోచించే అవసరం ఉండదు, అలాగే మీరందరు నా చెర్మాన్నీ, ఆకారాన్నీ చూసి నేనటే ఎమిటో అంచనాకు వస్తున్నారు” అప్పుడు అర్థం అవుతుంది జనకుడికి, అష్టావకృడికి తను ఏమి మాట్లాడుతున్నాడో దాని గురించి బాగ తెలుసని! స్వతహాగ విద్వాంసుడు అయి ఉండతం చేత అష్టావకృడిని గుర్తించి, ఆయనతో సంవాదం మొదలు పెడతాడు జనకుడు. వారిద్దరి మధ్య జరిగిన సంభాషణ పేరే, అష్టావక్ర గీత!

అష్టావక్ర గీత మన భగవద్గీత కంటే 5000 సంవత్సరాల పురాతనమైనది. చెప్పదలుచుకున్న విషయాన్ని, సూటిగా, శషభిషలు లేకుండా చెబుతాడు అష్టావక్ర. స్వామి నిత్యానంద చెప్పినట్లు, మనం కృష్ణుడి ని పూజిస్తాం, కానీ ఎవ్వరూ అష్టావకృడిని పూజించరు, కృష్ణుడిని పూజించినట్లుగా. కాబట్టి, వ్యక్తికంటే వారు చెప్పిన విషయాలకు మనం ఎక్కువ ప్రాధాన్యత ఇచ్చే అవకాశం ఉంది, అష్టావకృడి విషయం లో.

ఉద్దేశ్యాలూ, ఫలితాలూ

ఇక్కడ చిరంజీవికి(లేకపోతే జరిగేవన్నీ చూస్తున్న మనకు) ఓ విషయం అర్థం కావట్లేదు!! మంచి ఉద్దేశాలు కలిగి ఉండటం వేరు, మంచి ఫలితాలు సాధించడం వేరు. వీటి రెండింటికీ చాలా తేడా ఉంది. జనం మంచి ఉద్దేశ్యాలు కలిగి ఉండటాన్ని, ఆశించిన ఫలితాలను సాధించేయడం తో సమానం చేసి చూస్తారు. కాని కొంచెం అలోచించి చూస్తే, తేడా తెలుస్తుంది.

తేడా: ఆశలూ, ఆశయాల కూ కొన్ని పరిధులు ఉన్నాయి. ప్రపంచపు నిజానిజాలు! విషయ ధర్మాలకూ, వ్యక్తిగత ఆశలకూ ఏ రకమైన సంబంధం లేదు. రాజకీయ నాయకులంతా జన్మతః కర్కోటకులు కారు.Its just that they are constrained by a way of thinking.

ఇక్కడ ఎన్నికల్లో పోటీ చెయ్యలంటే ధనం ఉండాలి, బలగం ఉండాలి. జనాన్ని వీలైనన్ని రకాలు గా విడగొట్టి ఒకరి మీదకు ఒకరిని రెచ్చగొట్టాలి. ఇంతా చేసి గెలిచిన తర్వాత, ఎన్నికల కోసం ఖర్చుపెట్టిన డబ్బు ను మళ్ళీ సంపాదించుకోవాలి. These are the constraints.

ఇవి అందరికీ తెలిసిన నిజాలే. అంతరిక్షశాస్త్రం ఏమీ కాదు. ఇలాంటప్పుడు, జనం/చిరంజీవి అంటున్న మార్పు కు అసలు అర్థమే లేదు. ఇప్పుడు అందరూ అభిమానించే చిరంజీవి తర్వాత కొంతమందికి మాత్రమే పరిమితం అవుతాడు. దేన్ని అయితే సంస్కరించాలనుకుంటున్నాడో, అవే తప్పులు చెయ్యాల్సివస్తుంది.

“నాకు మంచి ఉద్దేశాలు ఉన్నాయి; రాజకీయాలు భ్రష్టుపట్టి ఉన్నాయి. నేను వాటిని సంస్కరిస్తాను. మార్పు తీసుకువస్తాను, ఎందుకంటే నా ఉద్దేశాలు మంచివి కాబట్టి” – ఇది నిర్హేతుక వాదన. మార్పు అంటే ఒక వర్గం నుంచీ అధికారాన్ని ఇంకో వర్గం చేజిక్కించుకోవడం కాదు. పెద్ద గీతల పక్కన చిన్న గీతలు, వాటిపక్కన ఇంకొన్ని అడ్డగీతలూ ఇలా జరిగి జరిగి జనం విసిగినప్పుడు, alternative theories ప్రజల మధ్య నుంచే వస్తాయి. అవి వ్యవస్థ లను మారుస్తాయి. అదే నిజమైన మార్పు.

చిన్నా చితకా మార్పులు జరుగుతూనే ఉంటాయి: కపిటలిజం నుంచి సోషలిజానికి(ఒబామా), కానీ వాటి వల్ల ఒరిగేదేముండదు!!

“దొంగలు పడిన ఆరు నెల్లకు …” చందాన, ఇప్పుడు చిరంజీవితో ఒబామా తో ఏం పని నాకు? Oh well, pandemonium is the order of the day, one more voice wouldn’t make any difference!!

ఈ రోజు ప్రశ్న: constraints కి తెలుగు పదం ఏమిటి? 🙂

ఇంకో బ్లాగు, ఇంకో గొంతు… ఇంకొంచెం చెత్త

తగదు తగదటంచు తగువారు చెప్పిన
వినడు మొఱకు చెడును గొనకు నిజము,
మునులు చెప్పు ధర్మముల మీరనింతెకా
విశ్వదాభిరామ వినురవేమ!

మూర్ఖులకు మౌనమే అలంకారం అని భర్తృహరి అన్నారట. కానీ మనం వినం. వింటే మూర్ఖులమెలా అవుతాం? భర్తృహరిచెప్పింది వినేసేసి మౌనంగా ఉండిపోతే మనం నిజ్జెంగానే మూర్ఖులమని తెలిసేది ఎలా? అదీ సంగతి!! అందుకే నాకూ ఒకబ్లాగూ. ఇంకో గొంతు, ఇంకొంచెం చెత్త!!

దీనిని ఎవ్వరయినా చదవడం జరిగితే:
పైన ఉటంకించిన ‘మనం‘ అనగా *నేను*
తెలుగు లో టైపు చెయ్యడం చాల సరదా గ ఉంది. లేఖిని ని రూపొందిచిన వారికి (వీవెన్?) నా కృతజ్ఞతలు!! బాగాఅనుభవం ఉన్నవారు, లేఖిని లో అర సున్న ఎలా టైపు చెయ్యలో చెప్పగలరా? చెప్పబోయే వారికి ముందుగానేకృతజ్ఞతలు!!

disclaimer కి తెలుగు పదం ఏంటండీ??